هستی مهدوی بازیگر سینما : در ژاپن انگشتانم را شکستند

هستی مهدوی‌فر، بازیگر سینما، تجربه‌ای تلخ از سفر خود به ژاپن را بازگو کرده است. به گفته او این سفر با حمله در آسانسور ایستگاه قطار فوسا، پیگیری بی‌نتیجه شکایت، اختلاف با یک عکاس ژاپنی بر سر انتشار تصاویر و درگیری با مأموران مهاجرت و فرودگاه همراه شد.

این بازیگر می‌گوید پس از ماه‌ها پیگیری از مسیرهای گوناگون، از پلیس ژاپن و نهادهای حقوقی آن کشور گرفته تا وزارت امور خارجه ایران، هنوز به نتیجه روشنی نرسیده است؛ به همین دلیل تصمیم گرفته روایت خود را علنی کند.

او حدود ۶ ماه پیش از این اتفاق، مشغول هماهنگی‌های مربوط به تحصیل و دوره زبان برادر بزرگ‌ترش در ژاپن بود و برای او ضمانت کرده و خانه‌ای اجاره کرده بود. در همین بازه زمانی، دو پیشنهاد از ژاپن دریافت کرد؛ یکی از سوی یک جشنواره فیلم که اثرش در آن مورد توجه قرار گرفته بود و دیگری از سوی لزلی کی، عکاس ژاپنی مرتبط با مجله مد سوپر مگزین، برای حضور در یک پروژه عکاسی مد.

مهدوی‌فر دعوت جشنواره را رد کرد، اما پیشنهاد عکاس را پذیرفت. او در ۴ سپتامبر ۲۰۲۴ وارد ژاپن شد و قرار بود عکاسی در روزهای ۶ یا ۷ همان ماه انجام شود. با این حال، به گفته او عکاس حدود یک ماه و نیم دیرتر حاضر شد و همین تأخیر باعث شد او مدت زمان بیشتری در ژاپن بماند.

حمله در آسانسور ایستگاه قطار فوسا و شب سخت در پلیس آکیشیما

این بازیگر می‌گوید نیمه‌شب ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴، در آسانسور ایستگاه قطار فوسا، هدف حمله یک مرد جوان ژاپنی قرار گرفت. ساعت حدود ۱۱:۳۰ شب بود و حرکت قطارها متوقف شده بود. او که تنها یک ایستگاه با خانه‌اش فاصله داشت، برای پیدا کردن مسیر خروجی به راهنمایی نیاز داشت. مرد جوانی به او گفته بود فالو می‌ که مهدوی‌فر تصور کرد او قصد کمک دارد و می‌خواهد راه را نشان دهد، اما همان‌جا در آسانسور به او حمله کرد و سپس با دوچرخه از محل گریخت.

او می‌گوید پس از حادثه از شخصی در خیابان خواست تا با پلیس تماس بگیرد. با حضور مأموران، به دلیل نبود زبان مشترک، توضیح ماجرا ساعت‌ها به طول انجامید و او مجبور شد برای انتقال گفته‌هایش از گوگل ترنسلیت استفاده کند. به گفته مهدوی‌فر، پس از حضور چند مأمور و تکرار پرسش‌ها، او را به ایستگاه پلیس آکیشیما منتقل کردند و او شب تا صبح را در آنجا گذراند.

او می‌گوید بارها از پلیس خواسته بود تصاویر دوربین‌های مداربسته آسانسور را بررسی کنند، زیرا معتقد بود این تصاویر به شناسایی مهاجم کمک می‌کند. او همچنین مشخصات ظاهری، لباس و دوچرخه فرد را به مأموران داده بود، اما به گفته‌اش نه تصاویر دوربین بررسی شد و نه تصویر فرضی از مهاجم تهیه گردید.

او می‌گوید در دو بار مراجعه بعدی برای پیگیری پرونده، با پاسخ‌های متناقض روبه‌رو شد. در مراجعه اول مأموران اعلام کردند پرونده‌ای وجود ندارد، اما در مراجعه دوم با کمک یک فرد انگلیسی‌زبان به او گفته شد که پرونده ثبت شده و در حال بررسی است. مهدوی‌فر می‌گوید با وجود گذشت زمان، هیچ پاسخ روشنی درباره سرنوشت تصاویر یا نتیجه شکایتش دریافت نکرد.

تشدید بیماری و انتشار تصاویر بدون اجازه

مهدوی‌فر می‌گوید فشار روانی و جسمی این اتفاق، بیماری قبلی‌اش یعنی سندرم فیبرومیالژیا را تشدید کرد و او حدود ۲ هفته در خانه با درد دست‌وپنجه نرم کرد. او بعدها برای توضیح وضعیت جسمی خود به یکی از مراکز اداری توکیو مراجعه کرد و می‌گوید برای شناساندن این بیماری که از بیرون قابل مشاهده نیست، از نشان مربوط به سلامت استفاده کرد، اما کارکنان اداره مهاجرت به این وضعیت توجهی نکردند.

بخش دیگری از روایت او به همکاری با لزلی کی مربوط می‌شود. او می‌گوید قرارداد مکتوبی برای این پروژه وجود نداشت و تصاویرش بدون اجازه او در مجله و استوری‌های اینستاگرامی منتشر شد. به گفته این بازیگر، هیچ دستمزدی بابت این همکاری دریافت نکرد و وقتی برای پیگیری تلاش کرد، عکاس تلفن خود را خاموش کرد و دیگر در دسترس نبود.

لغو پرواز و درگیری بر سر تمدید اقامت

او می‌گوید پس از ترور اسماعیل هنیه در تهران و اختلال در پروازها، امکان بازگشت او به ایران طبق برنامه فراهم نشد و به همین دلیل برای تمدید و تعیین تکلیف اقامتش به اداره مهاجرت مراجعه کرد.

او روایت می‌کند که در این مراجعه با برخورد توهین‌آمیز کارکنان روبه‌رو شد و حتی به او پیشنهاد پناهندگی دادند؛ پیشنهادی که مهدوی‌فر نپذیرفت زیرا قصد بازگشت به ایران را داشت. او می‌گوید در جریان این برخورد، پاسپورت ایرانی‌اش را روی زمین انداختند و با پا به آن ضربه زدند.